Vandaag ook weer: mevrouw Verhaar dringt ruim voor schooltijd al de lerarenkamer binnen en steekt meteen van wal. Nog net vriendelijk en zeer beslist wees ik haar op het feit dat zij niet tot het onderwijzend personeel behoort en dus op de verkeerde plaats is. Maar mevrouw Verhaar is tot op hoog niveau Oostindisch doof, dus mijn woorden maakten geen enkele indruk, waarop ik mijn collega’s heb voorgesteld naar het naastgelegen lokaal te gaan, omdat wij recht op onze rust hebben voor schooltijd. Demonstratief is het hele team langs haar geschoven, waarna ik de deur meteen ferme klap heb dichtgegooid. Het idiote was dat mevrouw Verhaar nog steeds stond te oreren toen ik de deur achter mij sloot.

De lessen waren amper begonnen of mevrouw Verhaar stond al in mijn kantoor om mij ter verantwoording te roepen. Ik heb haar onderbroken en gezegd dat ze haar verhaal op papier mag zetten en dat ik dat ooit, als ik tijd heb, wel eens zal lezen. Maar dat ik verder geen tijd meer wenste te besteden aan haar verhalen, klachten en andere kreten. Dat werkte! Ze was zowaar een paar minuten stil. Die tijd heb ik gebruikt om haar op een nette manier het kantoor uit te werken en door de dichtsbijzijnde buitendeur naar buiten te bonjouren.

Ongetwijfeld is ze helemaal hels nu, maar het maakt mij niets meer uit. Beste mevrouw Verhaar, u bent niet meer welkom op onze school. Neem gerust uw twee kinderen mee en ga een ander lastigvallen. Wij willen lesgeven!

Geschreven op: dinsdag 7 april 2009

Tot die ene keer, nu ruim een week geleden. Je was afgezet bij klanten, maar die wilden niet om de beurt met jou. Ze dwongen je om hen alledrie gelijktijdig te bevredigen. Je weigerde dit eerst, maar ze dwongen je hardhandig om te doen wat zij wilden. Toen je klaar was en terug ging naar je pooier, stond hij je al kwaad op te wachten. Hij was gebeld dat ze niet erg tevreden waren. Daarop volgde een flink pak slaag, waarna hij tegen zijn ‘vrienden’ zei dat ze met je mochten doen wat ze wilden. Daaraan wil je nooit meer denken en je wilt er zeker niet over praten.

Het enige wat je nog een beetje overeind hield was de gedachte dat je weg wilde. De volgende dag ben je op de bus gestapt en ben je het politiebureau binnengestapt. Toen gebeurde er opeens van alles. Er kwamen mensen van Bureau Jeugdzorg met je praten en je moeder stapte het bureau binnen. Je durfde haar niet aan te kijken, zo bang was je dat zij boos zou zijn. Maar er gebeurde iets wat je niet eens durfde te dromen: je moeder nam je in haar armen en fluisterde dat ze van je hield. Toen kwamen de tranen en je hebt je leeggehuild. Daarna ben je met je moeder naar huis gegaan.

Ondertussen waren er allerlei mensen bezig om elders in Nederland een veilige plek voor je te vinden. Na een lange nacht, ging opeens de telefoon van je moeder en bleek dat je pooier van je actie had gehoord en op zoek was naar je. Ook reden er opeens vreemde auto’s langzaam door de straat. Je werd doodsbang en je moeder heeft een taxi gebeld. Samen zijn jullie naar het politiebureau gereden uit angst dat je pooier je komt ontvoeren of nog erger. Er wordt nu met spoed een veilige, geheime plaats voor je geregeld. Hopelijk krijg je ooit de kans weer kind te zijn.

Geschreven op: zondag 5 april 2009

Van Bijsterveldt spreekt haar waardering uit over het werk van de commissie Onderwijstijd, die zij vroeg haar te adviseren hoe om te gaan met onderwijstijd. De drie belangrijkste aanbevelingen die worden overgenomen:
1. nieuwe definitie van onderwijstijd en een nieuwe norm van 1.000 uur per schooljaar;
2. de zomervakantie gaat van zeven weken terug naar zes weken en
3. de school gaat verantwoording afleggen aan leerlingen en ouders over de kwalitatieve invulling van het onderwijs.

Volgens Van Bijsterveldt hebben alle leerlingen recht op minimaal 1000 uur onderwijs per schooljaar. Een uitzondering hierbij is het examenjaar, waarin de norm 700 uur blijft. Gelet op de ambitie die de politici hebben om elk talent volledig te benutten, is de staatssecretaris van mening dat dit een minimale norm is waar alle scholieren recht op hebben. Dit ondermeer vanwege de ambities op het vlak van taal en rekenen, de eisen rond de examens en de wens tot meer excellentie.

Het gaat niet alleen om voldoende uren, maar ook om goede uren. Voldoende lesuren is naar de mening van de staatssecretaris een voorwaarde voor goed onderwijs, maar zij vindt een optimale kennisoverdracht en een uitdagend en inspirerend lesprogramma dat het maximale uit alle leerlingen haalt minstens zo belangrijk voor de kwaliteit van onderwijs. De (gezamenlijke) verantwoordelijkheid over hoe vorm te geven aan kwalitatieve invulling van de norm ligt volgens de staatssecretaris straks primair op schoolniveau. Dit draagvlak zal in een actieve vorm van horizontale verantwoording en inspraak vormgegeven dienen te worden. De commissie Onderwijstijd beschouwt de school namelijk als een gemeenschap van ouders, leerlingen, leraren en leidinggevenden en de interactie moet hier plaatsvinden. Dat samenspel van checks en balances geeft ruimte voor een model van, zoals de commissie Onderwijstijd dat noemt, ‘high trust’.

De commissie Onderwijstijd stelde voor om één van de huidige zeven weken zomervakantie die leerlingen in het voortgezet onderwijs hebben om te zetten in vijf collectieve, gespreid over het schooljaar in te zetten, roostervrije dagen voor leerlingen. Op deze dagen zijn alle leerlingen op de school vrij. Een school kan zelf bepalen welke dagen dit zijn. Centraal zullen zes aaneengesloten weken zomervakantie voor leerlingen worden vastgesteld, en in het voortgezet onderwijs worden de vijf voor leerlingen roostervrije dagen toegevoegd aan vijf roostervrije dagen voor opstart- en afrondingsactiviteiten aan het begin en einde van het schooljaar. In totaal is daarmee in het voortgezet onderwijs sprake van maximaal tien collectieve, voor leerlingen roostervrije dagen per schooljaar.
De Wet medezeggenschap op scholen zal worden aangepast om de medezeggenschapsraad instemmingsrecht te geven over de inzet en invulling van de 10 roostervrije dagen. Daarbij wordt onderscheid gemaakt tussen het deel van de medezeggenschapsraad dat door de ouders en leerlingen is gekozen en het deel van de medezeggenschapsraad dat het personeel vertegenwoordigt. De gehele medezeggenschapsraad heeft instemmingsrecht bij het vaststellen van de roostervrije dagen. Ten aanzien van de wijze waarop invulling gegeven wordt aan de roostervrije dagen heeft alleen de personeelsgeleding van de medezeggenschapsraad instemmingsrecht.

De normjaartaak van leraren in het voortgezet onderwijs is en blijft 1.659 uur bij een voltijds aanstelling. Hierin komt geen verandering door de aanpassing van de zomervakantie en het inzetten van de roostervrije dagen voor leerlingen. Werkgevers en werknemers moeten echter op schoolniveau onderling afspraken maken over de invulling door leraren van de roostervrije dagen.

Staatssecretaris Van Bijsterveldt wil de positie van de medezeggenschap ten aanzien van de kwalitatieve invulling van het onderwijsprogramma verder verstevigen. De medezeggenschapsraad zal daarom op dit punt instemmingsrecht krijgen in het licht van de opdracht aan de school om een uitdagend en inspirerend onderwijsprogramma te realiseren. Hiervoor zal de Wet medezeggenschap op scholen voor het voortgezet onderwijs worden aangepast. Ook zal het bevoegd gezag zich moeten verantwoorden over de invulling (zowel in kwantitatieve als in kwalitatieve zin) van het onderwijsprogramma.

Als ik kijk naar deze drie aanbevelingen, dan komen er wel wat gedachten in mij op. Die nieuwe norm van 1.000 uur is net zo vaag als de huidige norm van 1.040 uur. Op korte termijn verdwijnen daarmee ongetwijfeld een aantal ‘ophok-uren’, maar op langere termijn gaan scholen weer rekenen en zal blijken dat er niets is veranderd, behalve dat er weer 40 lesuren verdwenen zijn.

De zomervakantie verkorten met één week vind ik een goed plan. Zolang tenminste ook helder wordt gemaakt dat die tijd door het onderwijspersoneel wel aan onderwijs moet worden besteed. Ik vrees echter dat de leerkrachten de vijf werkdagen elders in het jaar ook als vrije tijd gaan opnemen, net als de leerlingen die dagen vrij krijgen. Op de één of andere manier zien leerkrachten vrije dagen van leerlingen ook als vrije dagen voor henzelf. Terwijl dit grote onzin is, als je kijkt naar de uren die zij per jaar behoren te werken.

De derde aanbeveling vind ik het zwakste. De schoolbesturen en -directies moeten al op veel punten overleg plegen met leerlingraden, ouderraden en medezeggenschapsraden en soms ook instemming vragen. Meestal ook terecht wat mij betreft. Maar nu wordt er zoveel neergelegd bij de medezeggenschapsraad, dat ik mij afvraag wat daar van terecht gaat komen.

Er heerst bij mij zeker een flinke dosis scepsis over de plannen van de staatssecretaris en ik ben dan ook benieuwd naar de reacties vanuit de politieke partijen. Maar tegelijkertijd moet ik erkennen dat er iets veranderd moest worden. En indien de plannen conform de intenties van de commissie Onderwijstijd en de staatssecretaris worden uitgevoerd, dan is er sprake van een kwaliteitsverbetering. Zeker als de Onderwijsinspectie er goed op gaat toezien. Maar gezien de rol die aan de inspectie is toebedeeld in de plannen, vrees ik dat het toezicht juist zal verslechteren.

Geschreven op: zondag 29 maart 2009

Dat zal even slikken zijn voor alle vrije geesten in onderwijs- en opvoedland: een lakse opvoeding waarin kinderen vrijgelaten worden, zorgt voor meer gedrags- en emotionele problemen bij jongeren. Daarentegen blijkt dat kinderen een strenge, maar toch liefhebbende opvoeding nodig blijken te hebben. Dit zorgt er namelijk voor dat ze zich beter kunnen aanpassen aan hun omgeving, ze doen het dan beter op school en hebben meer zelfvertrouwen. Vooral meisjes blijken baat te hebben bij een disciplinaire opvoeding. Te weinig zelfvertrouwen op jonge leeftijd leidt bij hen vaker tot emotionele problemen en verslavingen. Veel ouders doen volgens de onderzoekers “maar wat”. Maar kinderen nemen deze houding over, wat ervoor zorgt dat ze minder goed presteren dan hun streng opgevoede leeftijdsgenoten.

Daarnaast bleek uit het Britse onderzoek dat borstvoeding tijdens de eerste 6 maanden de band tussen een moeder en haar kind verbetert. Dit is overigens geen nieuws, want dat wordt al sinds jaar en dag verkondigd. Borstvoeding is niet alleen beter voor de gezondheid, maar ook voor de ontwikkeling op onderwijsgebied. Onderzoekers bestudeerden moeders terwijl ze een verhaaltje aan hun kind van 1 jaar voorlazen. De moeder die hun kinderen borstvoeding gaven hadden meer interactie en stimuleerden het kind meer dan de anderen.

Zullen we de Vrije Scholen, Iederwijsscholen en andere “lakse” scholen maar sluiten? Dat lijkt een bijdrage aan onze economie en dat kunnen we wel gebruiken in deze crisistijd. Strenge ouders en strenge leerkrachten lijken toekomst te hebben!

Geschreven op: zaterdag 28 maart 2009

Als een meisje in de leeftijd van 11 tot 13 jaar gebruik maakt van de dienst, zal de kinderbescherming echter in actie komen. Hilary Panack van Straight Talking, een organisatie die zich inzet voor zwangere tieners, is wel blij met het initiatief. Desondanks blijft ze hameren op het belang van goede seksuele voorlichting. Ze vindt het een goede zaak dat tieners op deze wijze behoed kunnen worden voor het ondergaan van een abortus.

Niet iedereen in Engeland is echter zo enthousiast. Verschillende religieuze groeperingen hebben laten weten bezorgd te zijn over dit systeem. Uit internationaal onderzoek is echter gebleken dat het beschikbaar maken van de morning-afterpil geen effect heeft op de hoeveelheid ongewenste zwangerschappen en abortussen, stelt Norman Wells, directeur van de Family Education Trust.

In Nederland moet je minstens 16 jaar oud zijn om zelf op een website een recept te mogen maken om daarmee een morning-afterpil te krijgen. Wel geeft de organisatie achter deze website aan dat zij de leeftijd niet kunnen controleren en dat dit een taak is van de apotheker. Ook via de website Noodpil van de Rutgers Nisso Groep is de morning-afterpil te verkijgen. Een leeftijdsgrens wordt op deze websites echter niet genoemd. De website Sense tenslotte is erg leuk en speciaal gericht op MBO-scholieren. Op deze website is veel relevante informatie te vinden, waaronder over de morning-afterpil.

Lees ook:
Seksuele voorlichting op scholen aanpassen?

Geschreven op: woensdag 25 maart 2009

Zo’n periode betekent dwang, geweld, verkrachting, geestelijke en lichamelijke mishandeling en vernedering. Dit vaak overgoten met grote angst en drank- drugsgebruik, om het betreffende meisje makkelijker hanteerbaar te houden. De verhalen die je vaak hoort over dure cadeautjes zullen vast in enkele gevallen kloppen, maar meestal niet. Vaak betreft het intimidatie, angst en pure afgedwongen aanhankelijkheid. Een extreme vorm van mensenhandel en slavernij!

                                                                ^{Maria en Lucie Mosterd (Guus Dubbelman / de Volkskrant)}

Het artikel hieronder gaat over Maria Mosterd en haar moeder Lucy. Maria was zo’n meisje en zij is bekend geworden door haar boek ‘Echte mannen eten geen kaas’. Ik heb het boek gelezen en ik werd er kil van. En dan te bedenken dat er lang niet alles in staat: het is slechts het beruchte topje van de ijsberg. Maria was 12 jaar toen het allemaal begon; ze was net van haar Zwolse basisschool overgestapt naar het middelbaar onderwijs. Er zitten dus zulke meisjes potentieel in iedere groep 8! Ik kan en wil er niet over nadenken, maar het moet wel. Want we willen toch allemaal dat onze meiden veilig zijn! Recent schreef ik nog over seksuele voorlichting op basisscholen. Misschien moet we dat anders vormgeven. Wellicht dat Pretty Woman uit Utrecht hier een bijdrage aan kan leveren.

Delen uit het artikel Vier jaar in de macht van een loverboy uit de Volkskrant:
Maria Mosterd is 12 jaar als ze vlak bij haar middelbare school Manou tegenkomt, een dikke jongen met een ‘neger-accent’, in een babyblauw pak en met een blinkende ketting om zijn nek. Ze vindt hem stoer en vraagt zich af hoe het zou zijn als hij haar vriendje zou worden. Manou blijkt een loverboy, en Maria raakt vier jaar lang in zijn macht.

Maria: ‘Het heeft niks met liefde te maken. Mensen denken meteen aan mooie jongens met dure auto’s die sieraden cadeau doen, op wie je eerst verliefd wordt, voordat je iets vervelends voor hem moet doen. Maar tegenwoordig is dat niet meer zo, dat kost die jongens alleen maar tijd en geld. Ik was niet verliefd op Manou; ik was bang voor hem. Er zou moeten staan: mensenhandelaar, of pooier.

Maria: ‘Ik wist al meteen dat hij niet klopte, maar hij was groot en iedereen had respect voor hem. Het was stoer om bij zulke jongens te zijn.’Lucie: ‘Maar had jij helemaal niet door hoe gevaarlijk hij was?Maria: ‘Neuh. (lacht) Ik ben altijd vrij gemakkelijk in de dingen geweest. En toen ik het eenmaal door kreeg, was het een beetje te laat.’

Maria: ‘Omdat ik bang was. Hij dreigde. En zijn stemming wisselde de hele tijd. Dan was hij eerst heel vrolijk dan opeens was hij boos. Of hij ging huilen en daarna weer hard lachen. Ik wist nooit wat ik aan hem had.
Dat hoort er ook bij: een meisje dom houden door haar geen opleiding te laten volgen. Het enige waar ze goed in was, dacht ze, was met mannen naar bed gaan. Ze had geen toekomstperspectief. Manou was haar toekomst.’Maria: ‘Ik mocht doen wat hij deed, later.’

Maria: ‘Ik blowde. Heel veel. Soms tien joints per dag. Ik had het ook wel nodig, anders kwam ik de dag niet door.

Maria: ‘Mijn eigen kleding was een beetje te kinderachtig. Als je met mannen naar bed moet, krijg je strakke kleren aan. En als je de straat op moet, heb je gewone kleren aan. Een jas en een trui. En mijn eigen kleren zaten in een tas in de auto.

Maria: ‘Ik weet alleen nog dat ik terug wilde naar Manou. Verder interesseerde het me vrij weinig.’Lucie: ‘Ik werd van jou niks wijzer. Je praatte Manou altijd schoon. Toen ging je naar vrienden in Almere, weg van hem. Maar je had nog voortdurend contact met Manou, want je had je telefoon gehouden.’Maria: ‘Ik wilde terug.’

Maria: ‘Als hij niet zei wat ik moest doen, deed ik niks. Hij dacht voor mij. Hij deed alles voor mij. Als ik niet wist wat ik moest zeggen, hield ik mijn mond dicht.

Maria: ‘Ik heb zoveel hulpverleners gezien. Uiteindelijk ging ik elke week. Naar het RIAGG, Bureau Jeugdzorg, Slachtofferhulp en weet ik allemaal waar.
Maria: ‘Maar ik praatte natuurlijk ook niet. Dan had ik een intakegesprek en binnen vijf minuten was ik depressief bij de één, bij de ander was ik suïcidaal, of had ik posttraumatische stress. Ik was een keer autistisch. Ik had zelfs ADHD.
Maria: ‘Dan dacht ik: oké, depressief, als jij dat wilt. En dan ging ik me zo gedragen en dan was ik weer klaar na een paar weken.’

Maria: ‘Ik was laatst nog bij de politie om informatie te vragen. Maar ze zeggen dat de kans groot is dat hij niet wordt vervolgd, omdat er niet genoeg bewijs is. En dan zou ik dus vier jaar ellende moeten ophalen voor niks.’

‘Ik had geen zin meer om bang voor hem te zijn. Ik heb nu andere dingen aan mijn hoofd. Mijn tweede boek komt eraan. Ik wil een stichting beginnen en een maandelijks blad maken. En dagen organiseren voor meiden zoals ik, die in de gevangenis zitten of in een instelling. Dat ze leuke dingen doen en zien dat er iets anders is dan alleen die jongen.’

Geschreven op: zaterdag 21 maart 2009

                                                                                 ^{Tienermoeder Jillanka}

In Groot-Brittannië heeft men ook ontdekt dat het niet goed gaat. Nu heeft het land al sinds jaar en dag het grootste aantal tienerzwangerschappen in Europa en die cijfers stijgen nog steeds. Het is dus duidelijk dat het eerdere beleid van de overheid om dit te bestrijden, gefaald heeft. Dit bevatte onder meer verplichte seksuele voorlichting in de kleuterschool en de distributie van gratis anticonceptie. Het nieuwste advies van de Britse overheid is: ouders mogen jonge tieners niet zeggen geen seks te hebben. Hiermee wil Groot-Brittannië het hoge aantal tienerzwangerschappen en dus ook het hoge aantal tienermoeders doen dalen.

‘Ouders mogen hun jonge tieners niet adviseren geen seks te hebben, dit zorgt er namelijk voor dat pubers niet langer open zullen communiceren.‘, aldus de Britse overheid. ‘Ze moeten daarentegen hun kinderen wel aanmoedigen condooms en andere anticonceptie te gebruiken, jongeren moeten massaal naar de huisdokter voor voorbehoedsmiddelen.‘ Onderzoekster Patricia Morgan: ‘Verschillende onderzoeken uit Amerika tonen aan dat als ouders seks op jonge leeftijd verbieden, tieners meer kans hebben dit net wel te doen. Als ze hen enkel adviseren en seks niet afkeuren, zullen jongeren open over de kwestie praten.‘

In Groot-Brittannië worden 27 van de 1.000 vrouwen van 15 tot 19 jaar moeder, bijna vijf maal zoveel als in Nederland. In 2004 bedroeg het aantal tienergeboorten in Nederland 6 per 1.000 meisjes van 15 tot en met 19 jaar. Het aantal tienerzwangerschappen is overigens hoger dan het aantal tienergeboorten. Dit komt doordat een deel van de tienerzwangerschappen via abortus wordt afgebroken. In Nederland eindigt ruim de helft van de tienerzwangerschappen in een abortus. (cijfers: RIVM).

Of dergelijke adviezen helpen om het aantal tienerzwangerschappen tegen te gaan is maar de vraag. Een enquête in het Engelse tienermagazine ‘Sugar’ toont aan zes procent van alle kinderen onder de 12 jaar, al sekuele ervaringen heeft. Het tienermagazine Sugar ondervroeg 1.770 Britse meisjes tussen 12 en 18 jaar. Tweederde van alle ondervraagden verloor hun maagdelijkheid voor de leeftijd van 16 jaar en 40 procent stelt, voor de leeftijd van 12 jaar, de eerste tongzoen gegeven te hebben. Verder gaf 15 procent van de ondervraagde meisjes toe seks te hebben, 7 procent onder hen deed het al met meer dan 10 jongens en 18 procent deelde zelfs het bed met een jongen die eigenlijk niet hun vriendje was.

                                                                                 ^{Tienermoeder Maria}

En nu komt de Britse naturismevereniging met iets nieuws. Deze vereniging wijt het hoge aantal tienerzwangerschappen in Groot-Brittannië namelijk aan een ‘preutse attitude tegenover het menselijk lichaam’. ‘Zulke houdingen dragen bij tot een hele reeks problemen, zoals tienerzwangerschappen,‘ zegt vertegenwoordiger Andrew Welch in een brief aan de Schotse overheid. Naturisme zou ook een link hebben met eetstoornissen, seksuele gezondheid, pesten en de rechten van het kind. ‘Degenen die preutsheid propageren zouden eens voor een groep zwangere tienermeisjes moeten staan, en uitleggen waarom de meerderheid van hen niét zwanger zou zijn als ze in Nederland of Denemarken zouden wonen.‘

Het aantal Britse meisjes jonger dan 20 jaar dat een abortus onderging steeg de laatste 15 jaar met 68 procent. Verder blijkt uit recent onderzoek dat velen ook niet leren uit hun fouten, het aantal dat meerdere keren een zwangerschap onderbrak steeg met maar liefst 42 procent. Trieste cijfers die gelukkig niet in de buurt komen van de relatief lage cijfers in ons eigen land. In 2007 zijn er in Nederland 33.148 abortussen (inclusief de overtijdbehandelingen) uitgevoerd. 14,4% Van alle abortussen betrof een tienerzwangerschap. De dalende trend van abortussen onder tieners zet overigens door en er raken ook minder tieners zwanger. Allochtone tieners blijven wel een aandachtsgroep. Zij maken als ze zwanger zijn vaker de keus voor abortus dan autochtone tieners. (cijfers: ministerie van VWS).

Het lijkt dus niet verkeerd te gaan in Nederland, ondanks de matige seksuele voorlichting op basisscholen. Of misschien moet de conclusie zijn: dankzij die matige voorlichting. Maar juist onder een zeer kwetsbare doelgroep is de tendens nog negatief: de allochtone meisjes. Misschien moet er aan deze groep meiden speciale aandacht worden besteed. En moeten er folders komen in verschillende talen voor de ouders (specifiek: de moeders!). Goede voorlichting lijkt een verschil te maken en juist in die culturen is dat erg belangrijk.

Lees ook:
Tienerzwangerschappen (2)
Puur. Trotse Tienermoeders (foto’s hiervan afkomstig)

Geschreven op: vrijdag 20 maart 2009

Natuurlijk is ontduiking van de leerplichtwet een strafbaar feit en horen daar straffen bij. Maar om te komen tot een straf, is er een veroordeling van de kantonrechter nodig. En die spreekt zich pas uit als een officier van justitie daar om vraagt. En een officier kan daar pas om vragen indien de leerplichtambtenaar een procesverbaal opmaakt. En zo’n ambtenaar kan dat pas doen, als de betreffende school het verzuim doorgeeft. En daar stuiten we op een probleem, want lang niet alle scholen doen dat. Of ze doen het te laat of geven slechts een beperkt deel van het verzuim door.

Vandaag werd bijvoorbeeld bekend gemaakt dat de ongeveer de helft van de MBO-scholen geen goed overzicht van het aantal leerlingen dat spijbelt heeft en driekwart (!) doet niet of te laat een melding als een leerling ongeoorloofd afwezig is. Maar in de andere onderwijssectoren zal de score niet veel beter zijn, verwacht ik. Ook menig basisschool geeft verzuim niet of te laat door. Zeker rond de vakanties wordt er volop gespijbeld, omdat ouders langer vakantie willen, buiten de vakantie-uittocht willen rijden of goedkopere tickets willen boeken. En van al dat verzuim komt slechts een fractie bij de leerplichtambtenaren terecht. En dus komt ook slechts een klein deel bij de kantonrechter terecht. Binnen het basisonderwijs zijn overigens twee grote groepen notoire spijbelaars aan te wijzen is mijn ervaring: allochtonen en hogeropgeleide autochtonen.

Maar zelfs als een zaak voorkomt bij de kantonrechter, is het leed nog niet voorbij. Want er worden relatief weinig geldboetes opgelegd aan de ouders en ook de straffen voor de jeugd zijn vaak lachwekkend. Een recent praktijkvoorbeeld: een leerling van een ROC met 550 uur (!) verzuim, kreeg uiteindelijk 40 uur voorwaardelijke taakstraf. Wat waarschijnlijk meespeelde bij deze uitspraak was het feit dat er zo’n anderhalf jaar zat tussen het verzuim en de zitting. En dergelijke vertragingen en onnuttige straffen zijn heel normaal.

Als we serieus de leerplichtwet willen handhaven in ons land, dan zal er iets moeten worden gedaan aan de manier waarop het systeem werkt. Want scholen werken (zwaar) onvoldoende mee, officieren van justitie vragen irrelevantie straffen en kantonrechters leggen irrelevante straffen op. Los nog van de tijd die tussen strafbaar feit en voorkoming zit. Er is werk aan de winkel voor staatssecretaris Van Bijsterveldt lijkt mij!

Geschreven op: donderdag 19 maart 2009

U kent ze ook niet? Dat is niet zo vreemd, aangezien het mensen betreft die redelijk in de marge van het internationaal onderwijs opereren. De enige die wat vaker voor het voetlicht treedt is de Canadees Michael Fullan. Hij heeft onder meer de regering van Tony Blair geadviseerd over onderwijs. Maar ook dat is behoorlijk geruisloos aan de meeste mensen voorbij gegaan. Volgens Fullan is de zwakte van het Nederlandse onderwijssysteem dat er te weinig uitwisseling van kennis is. Een waarlijk briljante analyse, die niemand in Nederland ooit heeft gemaakt of zou kunnen maken. Het is maar goed dat Nederland Sharon Dijksma als staatssecretaris van onderwijs heeft aangesteld, anders zouden dit soort inzichten nooit boven tafel komen.

Een andere geniaal advies van Michael Fullan is: concentreer je op taal- en rekenonderwijs. Ook hier betreft het volkomen nieuw inzicht. Want wees nu eerlijk: niemand is ooit op een dergelijke gedachte gekomen. Zulke gedachten liggen natuurlijk niet echt voor de hand in een tijd waarin scholen zo’n grote hoeveelheid taken hebben gekregen, dat de aandacht voor de kerntaken verslapte. En de oorzaak van de slechte uitwisseling van kennis in het onderwijs? Fullan heeft er een cultureel-historische verklaringen voor: scholen zijn in Nederland vaak ontstaan uit lokale en verzuilde initiatieven. Wie had dat ooit gedacht?

Nee, dankzij Fullan en dankzij het Internationaal Forum Onderwijspraktijk gaan we een glorietijd in het onderwijs tegemoet. Met veel uitwisseling, taal en rekenen. En alle goede ideeën en initiatieven worden in sneltreinvaart gedeeld met alle collega’s in Nederland. Het IFO wil, onder meer via internet, een soort beweging worden voor het basis- en voortgezet onderwijs. Het zal ongetwijfeld een verwaarloosbaar detail zijn dat de website volstrekt achterhaalde informatie geeft en dat er niet verslag wordt gedaan van het oprichtingscongres van vorige week. Het delen van dergelijke kennis zou ook teveel gevraagd zijn.

Geschreven op: dinsdag 17 maart 2009

In langvervlogen tijden geloofden mensen dat natuurverschijnselen geen andere oorzaak hadden dan ingrijpen door een hogere macht. Zij maakten dergelijke verschijnselen verklaarbaar door er verhalen over te vertellen. Blijkbaar klonken verschillende van die verhalen geloofwaardig genoeg om overgenomen te worden. Het resultaat: religie, tegenwoordig paganisme genoemd. Tegenwoordig vrijwel geheel uitgestorven, omdat mensen er niet meer in geloven. Denk hierbij bijvoorbeeld aan de Goden van de Egygtenaren, Grieken en de Romeinen.

Ruim 4.000 jaar geleden begonnen mensen te geloven dat ‘God’ tegen Abram (later: Abraham) sprak. Na een opgelegde verhuizing sloot God -volgens de overlevering- met Abraham in Kanaän (West-Palestina) een plechtig en eeuwig verbond. Het teken daarvan was de besnijdenis. Via Abrahams zoon, aartsvader Isaak, diens zoon Jakob en zijn twaalf zonen werd het geloof in de God van Abraham op het rap uitdijende volk Israël overgedragen. Het resultaat: een religie, tegenwoordig het Joodse geloof genoemd.

Rond dezelfde tijd dat God ontstond in de beleving van de mensen, ontstond in de Indusvallei (nu India) het Hindoeïsme. Dit is een zogeheten dharmische religie en kent vele Goden. Het ontstaan verliep behoorlijk anders dan bij het Joodse geloof het geval was, maar het resultaat was gelijk: een religie.

Zo’n 2.400 jaar geleden bezochten wijze mannen de toenmalige koningin Maya van het land dat nu Nepal heet. Zij vertelden haar dat ze zwanger was van een goddelijke zoon die een groot heerser of leraar, Boeddha, zou worden. Maya stierf een week na de geboorte van die zoon, Siddhartha Gautama, in het kraambed. Om een lang verhaal kort te maken: op de negenenveertigste dag kreeg Siddhartha inzicht in de oorzaken van het lijden van de mens en hoe dat lijden moest worden weggenomen. Door deze antwoorden was hij een verlicht persoon, Boeddha. De rest van zijn leven (hij overleed toen hij 80 jaar oud was), trok hij door India onderwijzend wat hij had geleerd. Het resultaat: een religie, tegenwoordig boeddhisme genoemd.

Zo’n tweeduizend jaar geleden was er weer wat aan de hand in Palestina. Ene Jezus van Nazareth liep daar toen te prediken. Er was nog een strijd met de volgelingen van Johannes de Doper, maar uiteindelijk kwam een groep mensen tot de overtuiging dat deze Jezus de door God beloofde Messias moest zijn. Zij geloofden overigens in de God van Abraham, Izaäk en Jakob. Na de opstanding uit de dood door Jezus en zijn hemelvaart zou dit geloof aan de gehele mensheid gepredikt moeten worden vonden de volgelingen. Daarom reisden zij naar Judea, Samaria en Galilea en later ook daarbuiten om een blijde boodschap (het evangelie) te verkondigen. Het resultaat: een religie, tegenwoordig het Christelijke geloof genoemd.

Ongeveer 1.400 jaar geleden ontving de profeet en de boodschapper Mohammed via de aartsengel Gabriël openbaringen van God, waarin hij werd opgeroepen het geloof van Adam en Abraham opnieuw te introduceren. Na de dood van Mohammed in Medina onderwierp kalief Aboe Bakr, een van de vroegste volgelingen van Mohammed, de Arabische stammen en drong op naar Syrië en Perzië. Ondertussen werd het verhaal van Mohammed rondverteld. Het resultaat: een religie, tegenwoordig de Islam genoemd.

Net zoals de Goden van de Egyptenaren, Grieken en de Romeinen zijn ‘uitgestorven’ wegens gebrek aan gelovigen, zo zal ook de God van de Joden, Christenen en de Islamieten ooit ‘uitsterven’ wegens gebrek aan gelovigen. En ook zal / zullen er een nieuwe God / Goden ‘geboren’ worden, omdat er nieuwe gelovigen opstaan. En dat proces zal als een rode draad door de geschiedinis van de mensheid heenlopen.

Lees ook:
God, الله en יהוהbestaan niet!
Geloof en onderwijs

Geschreven op: zondag 15 maart 2009