Onderwijszaken

‘Onderwijs vrij van ego’s en waar men klaarstaat voor de kinderen.’

In onderwijs on 28 januari 2011 at 4:07 PM

Vandaag werd mij een oogwaarschijnlijk evenvoudige vraag gesteld door een buitenlandse collega. Namelijk: ‘Welke actoren zijn waarvoor verantwoordelijk in het Nederlandse basisonderwijs?‘. En daar zat ik, klaar om een antwoord te geven op uiteenlopende vragen over ons onderwijssysteem. Het is normaal om even na te denken voor je begint met antwoorden, zo dat deed ook ik.


En al denkend besefte ik dat deze vraag helemaal niet zo eenvoudig te beantwoorden is. Natuurlijk is het erg simpel om te vertellen welke actoren er formeel zijn en wat zij formeel doen. Maar de werkelijkheid is anders en dat wilde deze collega uiteraard horen. En terecht, want als ik elders in Europa op bezoek ben wil ik ook altijd de werkelijke situatie in het onderwijs weten en wil ik niet de propagandapraatjes horen.

De formele werkelijkheid zit ergens niet zo moeilijk in elkaar gelukkig. De wet wordt vastgesteld door de wetgever (landelijke overheid), de scholen worden gecontroleerd (onderwijsinspectie), de schoolgebouwen zijn bezit van de lokale overheid (gemeente), de standaard geldstromen komen zowel uit Den Haag als uit het gemeentehuis en òf de gemeente (openbaar onderwijs) òf een stichtings- of verenigingsbestuur (bijzonder en particulier onderwijs) is direct verantwoordelijk voor de school. Verder is een directeur verantwoordelijk voor de dagelijkse gang van zaken en is de rest van het schoolteam verantwoordelijk voor het lesgeven, ondersteunen van leerkrachten en leerlingen en voor het gebouw.

Maar de praktijk zit wat anders in elkaar helaas. De meeste gemeenten hebben een bestuurscommissie ingesteld om de openbare scholen te besturen. Zowel de besturen in het bijzonder en particulier onderwijs als die bestuurscommissies bestaan uit welwillende vrijwilligers en zijn per definitie amateur, al hebben ook aan aardig aantal bestuursleden relevante kennis van zaken. Het overgrote gedeelte van de schooldirecteuren zijn ‘omhooggevallen leerkrachten’ met tegenwoordig vaak een schoolleidersopleiding achter de rug. Maar het zijn oorspronkelijk geen managers terwijl ze wel moeten managen.

Verder hebben leerkrachten vaak een dusdanige macht binnen een school, dat zij in praktijk de school aansturen en de beslissingen nemen. Dit terwijl zij daar absoluut niet voor opgeleid zijn en over het algemeen ook geen kennis van hebben. Los nog van het feit dat zij zijn aangesteld om les te geven en direct aangrenzende taken te verrichten.

En dan nog de ouders: zij mogen formeel meekijken en op een aantal punten -namens hun kinderen- meebeslissen. Maar wat zien we in de weerbarstige praktijk? Een kleine groep ouders met een grote mond vormen de bijna natuurlijke bondgenoot van de leerkrachten en zetten zich af tegen de directie en het bestuur. En dit met alle, vaak kwalijke, gevolgen vandien.

Jullie begrijpen het: ik heb het uitgelegd aan mijn collega en vervolgens zijn we maar wat gaan drinken. En we hebben getoost op ‘onderwijs vrij van ego’s en waar men klaarstaat voor de kinderen‘!

Geschreven op: woensdag 5 april 2006

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: