Onderwijszaken

Mag mijn broertje hier op school komen? vraagt ze…

In basisschool, onderwijs on 7 februari 2011 at 7:36 PM

Op een donderdagochtend loop ik door de hal op het moment dat de deurbel gaat. Gezien de wijk waar de school staat, zijn de deuren van de school tijdens de lesuren altijd gesloten. Ik roep snel naar de conciërge dat zij niet uit het kopieerhok hoeft te komen en loop naar de voordeur. Voor de deur staat in de stromende regen een meisje van naar schatting 16 jaar.


In de haal waar ik haar snel heb uitgenodigd vertelt ze in vrij goed Nederlands dat zij komt vragen of haar broertje ook op school mag komen. Voor we verder praten neem ik haar mee naar de lerarenkamer, waar het niet alleen leeg is, maar vooral ook droog en warm. Als we net zitten steekt de conciërge haar hoofd om de hoek met de vraag of en zo ja wat we willen drinken. Het meisje neemt een thee en ik zoals altijd koffie.

Nu de situatie iets prettiger is als druipend in een kille hal staan, vertelt ze het verhaal van haar en haar gezin. Een verhaal zoals je helaas vaker hoort – al verschillen details uiteraard, maar wat nooit zal wennen. Ze is samen met haar moeder en haar jongere broertje vanuit China naar Nederland gekomen. Enerzijds om een beter bestaan op te bouwen dan op het platteland van China mogelijk is en anderzijds omdat haar vader al in Nederland was.

Helaas overleed de vader kort na hun aankomst in Nederland en bleken ze geen enkele kans te hebben op een verblijfsvergunning. Daarop zijn ze de illegaliteit ingedoken en dichtbij de school vonden ze in een oud en verwaarloosd pand een klein appartement dat ze voor een krankzinnig hoge prijs ‘mochten’ huren. Sommige Nederlanders blijken iedere keer weer erg goed in het afpersen van illegalen. Hoe ze aan het geld kwamen om die huur te betalen heb ik niet gevraagd en eerlijk gezegd wilde ik dat ook niet weten, bang als ik was voor een eerlijk antwoord.

De moeder sprak amper Nederlands en vandaar dat zij het initiatief had genomen om te informeren of haar broertje bij ons op school mocht komen. Want ze besefte erg goed dat je zonder onderwijs niets begint in ons land. Zijzelf zat inmiddels op de middelbare school en wilde ook voor haar broertje een goede plek. Zonder te aarzelen heb ik de juiste formulieren gepakt en samen met haar ingevuld. Vervolgens afgesproken dat haar moeder en haar broertje de maandag erop voor schooltijd bij mij zouden komen, zodat de moeder een handtekening kon zetten en ik hen beiden de school kon laten zien, waarna hij in zijn groep kon kennismaken.

Later die dag heb ik de leerkracht ingelicht, de informatie in de computer gezet en een speciaal leerlingnummer aangemaakt. Hierdoor was de jongen wel in onze administratie zichtbaar en zou de school wel geld voor hem krijgen, maar werd zijn dossier niet gekoppeld met de gemeentelijke basisadministratie. Want dat was uiteraard de grote angst van het gezin.

Geschreven op: donderdag 7 december 2006

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: