Onderwijszaken

Storyline Approach oftewel Verhalend ontwerpen (onderwijs, 4)

In basisschool, onderwijs on 10 maart 2011 at 8:39 PM

Dit is het vierde deel van een serie artikelen over Storyline Approach, ook wel: verhalend ontwerpen. Deze serie is niet alleen voor onderwijsmensen interessant. Dit vanwege het karakter van de vorm en de rol die kinderen er binnen spelen. Zie ook: deel 1deel 2 en deel 3.

Storyline Approach is een onderwijsvorm waarvan de basis is ontwikkeld in Schotland, aan de Faculty of Education van de University of Strathclyde in Glasgow. De belangrijkste ontwikkelaars zijn Steve Bell en Sally Harkness.

Hieronder de start van een Storyline Approach uit de praktijk. Dit geeft een mooi beeld van hoe iets kan aanslaan bij kinderen. Ik plaats het overigens in drie delen, omdat het anders wat lang wordt om te lezen (betreft herhaling uit februari 2006).


Wilde Bertram denkt dat het een mooi idee is om er een tentoonstelling voor in te richten waar de mensen de planten kunnen leren kennen. Op deze manier worden ze zich hopelijk bewust voordat het te laat is. Je hoort het goed, er is dus haast bij. Des te eerder de tentoonstelling er is, des te eerder kan er iets aan deze problemen gedaan worden.

‘Waarom moeten wij dat doen?’, merkt Denise op. ‘Ja, waarom wij, er zijn toch veel meer scholen’, roept Willem ertussendoor. ‘Waarom schrijft hij ons, hij kan…’. Willem krijgt niet de kans om zijn zin af te maken, want meester Björn grijpt in. ‘Ja, als we allemaal door elkaar heen gaan praten wordt het nooit duidelijk’. Hij legt zijn krijtje neer en gaat zitten. Een aantal kinderen steekt een vinger op en Willem krijgt de beurt. Hij zit vol met vragen net als andere kinderen. Wie is Wilde Bertram?, en waarom schrijft hij ons?, waar zit hij? en ga zo maar door. Peter heeft intussen geconcludeerd dat Wilde Bertramin het oerwoud van Afrika zit, maar hier is Anne het niet mee eens. Er zijn immers veel meer oerwouden!

Er is echter niemand die precies kan vertellen waar Wilde Bertram wel zit en de enveloppe is min of meer ‘verwaterd’ waardoor de poststempel niet meer te lezen valt. Er zijn zoveel vragen dat meester Björn besluit ze op het bord te schrijven. ‘Zo’, zegt hij, ‘eerst gaan we proberen antwoorden te zoeken op deze vragen, anders word ik er helemaal tureluurs van’. Samen proberen ze een voor een de vragen te beantwoorden en ook te beargumenteren. Er wordt veel gespeculeerd, vooral over de vraag waarom Wilde Bertram juist déze klas benadert. Petra heeft hierop een antwoord. Zo’n twee maanden geleden heeft de school in de krant gestaan toen ze bezig waren met een milieuproject. ‘Misschien dat hij dat heeft gelezen’, zegt Petra. Maar Willem is haar weer te snel af.

‘Dat kan niet joh, die krant wordt niet verkocht in het oerwoud en …’. ‘Die kunnen ze hem toch opgestuurd hebben’, valt Petra hem in de rede. Jurgen heeft misschien het antwoord. ‘Omdat we twee Rozen in de klas hebben’, lacht hij. ‘Dat kan’, lacht meester Björn mee. ‘Er zitten inderdaad twee meisjes in de klas die Roos heten.’ Dan gaat de bel. Het is tijd voor een pauze. ‘Een andere keer zien we wel verder’, zegt meester Björn en dan kan iederen gaan.

Als de kinderen de volgende ochtend in de klas komen, staat Jurgen trots voor de klas met een papier in zijn handen. Jurgen heeft deze week computerdienst en vond deze ochtend een onbekende E-mail gericht aan de klas in het computerpostvak van de klas. Onderaan de brief staan de initialen WB. Het is inderdaad een bericht van Wilde Bertram. Als iedereen is gaan zitten, mag Jurgen de brief voorlezen. Hierin schrijft Wilde Bertram dat, als zijn berekeningen kloppen, de kinderen vandaag een brief van hem moeten ontvangen. Hij is alleen bang dat de brief niet op tijd aan zal komen. Maar tot zijn geluk heeft hij sinds kort een nieuwe vriend. Het is een indiaan en niet zomaar een indiaan. Dit is er één met een computer. Deze indiaan haalt elke keer een boodschap op bij Wilde Bertram en typt deze dan voor hem in. ‘En dat is wel te zien ook’, merkt Jurgen op. ‘Het staat vol met schrijffouten’.

Foto: Wilde Bertram

Geschreven op: vrijdag 3 oktober 2008

 

Advertenties
  1. […] Dit is het vijfde deel van een serie artikelen over Storyline Approach, ook wel: verhalend ontwerpen. Deze serie is niet alleen voor onderwijsmensen interessant. Dit vanwege het karakter van de vorm en de rol die kinderen er binnen spelen. Zie ook: deel 1, deel 2, deel 3 en deel 4. […]

  2. […] het karakter van de vorm en de rol die kinderen er binnen spelen. Zie ook: deel 1, deel 2, deel 3, deel 4 en deel […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: