Onderwijszaken

Storyline Approach oftewel Verhalend ontwerpen (onderwijs, 5)

In basisschool, onderwijs on 11 maart 2011 at 5:55 PM

Dit is het vijfde deel van een serie artikelen over Storyline Approach, ook wel: verhalend ontwerpen. Deze serie is niet alleen voor onderwijsmensen interessant. Dit vanwege het karakter van de vorm en de rol die kinderen er binnen spelen. Zie ook: deel 1, deel 2deel 3 en deel 4.

Storyline Approach is een onderwijsvorm waarvan de basis is ontwikkeld in Schotland, aan de Faculty of Education van de University of Strathclyde in Glasgow. De belangrijkste ontwikkelaars zijn Steve Bell en Sally Harkness.

Hieronder de start van een Storyline Approach uit de praktijk. Dit geeft een mooi beeld van hoe iets kan aanslaan bij kinderen. Ik plaats het overigens in drie delen, omdat het anders wat lang wordt om te lezen (betreft herhaling uit februari 2006).


De brief geeft antwoord op een heleboel vragen die de kinderen eerder hebben gesteld. Wilde Bertram blijkt in het Amazonegebied te zitten. Hij zit ver van de bewoonde wereld diep in het oerwoud. Hier is hij die indiaan, die hij ‘Reanvepet’ noemt, tegengekomen. Wilde Bertram vond dat zijn echte naam onuitspreekbaar was en gaf hem deze. Qua uitspraak lijkt deze naam nog het meest op zijn oorspronkelijke naam. Reanvepet is een expert in het zoeken van edelstenen die hij verkoopt. Eens in het halfjaar reist hij tien dagen lang naar een ver gelegen vliegeldje. Daar ruilt hij zijn kostbaarheden in tegen goederen. Je kunt het zo gek niet bedenken of Reanvepet heeft het wel. Zijn hypermoderne computer is aangesloten op een enorme installatie van zonnepanelen. Zijn E-mail kan hij via een satelliet versturen en op deze manier houdt hij contact met handelaren over de hele wereld. Op deze manier kan Reanvepet veel meer geld vragen voor zijn edelstenen. Jammer is het dat hij door de stand van de satelliet maar eens in de drie dagen kan E-mailen.

Opeens krijgt ook Willem weer een brainwave. ‘Schrijft hij ook waar we hem kunnen mailen? Dan kunnen we hem…’ en Willem begint weer te ratelen. ‘Ja, ja…’ roept Jurgen ‘er staat een adres op maar Wilde Bertram zegt dat we over drie dagen pas kunnen E-mailen.’ ‘Jammer, want ik heb nog een vraag over die tentoonstelling’, roept Willem eroverheen. ‘Gaan jullie die tentoonstelling houden dan?’, vraagt meester Björn. ‘Hebben jullie daar wel tijd voor? Hoe gaan jullie dat aanpakken?’ Er schiet een aantal vingers omhoog en onder leiding van Willem begint de halve klas te praten. Nadat het weer rustig is, stemt de meester er in toe een tentoonstelling te organiseren.

Samen met de klas wordt er overlegd wanneer die moet plaatsvinden, wie wat gaat doen, wat ze nodig hebben, waar ze informatie vandaan kunnen halen en natuurlijk hoe de tentoonstelling er uit gaat zien. Iedereen in de klas blijkt wel een favoriete activiteit te hebben, alhoewel… Voor sommigen blijkt het best wel moeilijk om een goede keuze te maken. Toch besluiten ze om al groepjes te maken die op papier hun eerste activiteiten gaan plannen. Er wordt besloten om de volgende keer verder te gaan. Een aantal kinderen wil nog wat vragen opschrijven die ze aan Wilde Bertram willen stellen als er weer ge-E-mailed kan worden.

Foto: Wilde Bertram

Geschreven op: zaterdag 4 oktober 2008

 

Advertenties
  1. […] Dit is het zesde deel van een serie artikelen over Storyline Approach, ook wel: verhalend ontwerpen. Deze serie is niet alleen voor onderwijsmensen interessant. Dit vanwege het karakter van de vorm en de rol die kinderen er binnen spelen. Zie ook: deel 1, deel 2, deel 3, deel 4 en deel 5. […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: