Onderwijszaken

Archive for mei, 2011|Monthly archive page

Vier jaar onderworpen aan een loverboy

In jeugdzorg on 15 mei 2011 at 3:34 PM

Hoe vaak lees of hoor je er niet over: loverboys en hun slachtoffers. Hoe vaak het voorkomt weet ik werkelijk niet, maar ieder meisje dat een slachtoffer wordt is er één teveel wat mij betreft. Onderaan een deel van een artikel uit de Volkskrant. Dit omdat het een eenvoudig, maar wel aangrijpend verhaal is van een meisje die in de handen is geweest van een zogeheten loverboy. Een term die raar blijft klinken overigens, aangezien het niets met liefde te maken heeft.

Zo’n periode betekent dwang, geweld, verkrachting, geestelijke en lichamelijke mishandeling en vernedering. Dit vaak overgoten met grote angst en drank- drugsgebruik, om het betreffende meisje makkelijker hanteerbaar te houden. De verhalen die je vaak hoort over dure cadeautjes zullen vast in enkele gevallen kloppen, maar meestal niet. Vaak betreft het intimidatie, angst en pure afgedwongen aanhankelijkheid. Een extreme vorm van mensenhandel en slavernij!

                                                                Maria en Lucie Mosterd (Guus Dubbelman / de Volkskrant)

Het artikel hieronder gaat over Maria Mosterd en haar moeder Lucy. Maria was zo’n meisje en zij is bekend geworden door haar boek ‘Echte mannen eten geen kaas’. Ik heb het boek gelezen en ik werd er kil van. En dan te bedenken dat er lang niet alles in staat: het is slechts het beruchte topje van de ijsberg. Maria was 12 jaar toen het allemaal begon; ze was net van haar Zwolse basisschool overgestapt naar het middelbaar onderwijs. Er zitten dus zulke meisjes potentieel in iedere groep 8! Ik kan en wil er niet over nadenken, maar het moet wel. Want we willen toch allemaal dat onze meiden veilig zijn! Recent schreef ik nog over seksuele voorlichting op basisscholen. Misschien moet we dat anders vormgeven. Wellicht dat Pretty Woman uit Utrecht hier een bijdrage aan kan leveren.

Delen uit het artikel Vier jaar in de macht van een loverboy uit de Volkskrant:
Maria Mosterd is 12 jaar als ze vlak bij haar middelbare school Manou tegenkomt, een dikke jongen met een ‘neger-accent’, in een babyblauw pak en met een blinkende ketting om zijn nek. Ze vindt hem stoer en vraagt zich af hoe het zou zijn als hij haar vriendje zou worden. Manou blijkt een loverboy, en Maria raakt vier jaar lang in zijn macht.

Maria: ‘Het heeft niks met liefde te maken. Mensen denken meteen aan mooie jongens met dure auto’s die sieraden cadeau doen, op wie je eerst verliefd wordt, voordat je iets vervelends voor hem moet doen. Maar tegenwoordig is dat niet meer zo, dat kost die jongens alleen maar tijd en geld. Ik was niet verliefd op Manou; ik was bang voor hem. Er zou moeten staan: mensenhandelaar, of pooier.

Maria: ‘Ik wist al meteen dat hij niet klopte, maar hij was groot en iedereen had respect voor hem. Het was stoer om bij zulke jongens te zijn.’Lucie: ‘Maar had jij helemaal niet door hoe gevaarlijk hij was?Maria: ‘Neuh. (lacht) Ik ben altijd vrij gemakkelijk in de dingen geweest. En toen ik het eenmaal door kreeg, was het een beetje te laat.’

Maria: ‘Omdat ik bang was. Hij dreigde. En zijn stemming wisselde de hele tijd. Dan was hij eerst heel vrolijk dan opeens was hij boos. Of hij ging huilen en daarna weer hard lachen. Ik wist nooit wat ik aan hem had.
Dat hoort er ook bij: een meisje dom houden door haar geen opleiding te laten volgen. Het enige waar ze goed in was, dacht ze, was met mannen naar bed gaan. Ze had geen toekomstperspectief. Manou was haar toekomst.’Maria: ‘Ik mocht doen wat hij deed, later.’

Maria: ‘Ik blowde. Heel veel. Soms tien joints per dag. Ik had het ook wel nodig, anders kwam ik de dag niet door.

Maria: ‘Mijn eigen kleding was een beetje te kinderachtig. Als je met mannen naar bed moet, krijg je strakke kleren aan. En als je de straat op moet, heb je gewone kleren aan. Een jas en een trui. En mijn eigen kleren zaten in een tas in de auto.

Maria: ‘Ik weet alleen nog dat ik terug wilde naar Manou. Verder interesseerde het me vrij weinig.’Lucie: ‘Ik werd van jou niks wijzer. Je praatte Manou altijd schoon. Toen ging je naar vrienden in Almere, weg van hem. Maar je had nog voortdurend contact met Manou, want je had je telefoon gehouden.’Maria: ‘Ik wilde terug.’

Maria: ‘Als hij niet zei wat ik moest doen, deed ik niks. Hij dacht voor mij. Hij deed alles voor mij. Als ik niet wist wat ik moest zeggen, hield ik mijn mond dicht.

Maria: ‘Ik heb zoveel hulpverleners gezien. Uiteindelijk ging ik elke week. Naar het RIAGG, Bureau Jeugdzorg, Slachtofferhulp en weet ik allemaal waar.
Maria: ‘Maar ik praatte natuurlijk ook niet. Dan had ik een intakegesprek en binnen vijf minuten was ik depressief bij de één, bij de ander was ik suïcidaal, of had ik posttraumatische stress. Ik was een keer autistisch. Ik had zelfs ADHD.
Maria: ‘Dan dacht ik: oké, depressief, als jij dat wilt. En dan ging ik me zo gedragen en dan was ik weer klaar na een paar weken.’

Maria: ‘Ik was laatst nog bij de politie om informatie te vragen. Maar ze zeggen dat de kans groot is dat hij niet wordt vervolgd, omdat er niet genoeg bewijs is. En dan zou ik dus vier jaar ellende moeten ophalen voor niks.’

‘Ik had geen zin meer om bang voor hem te zijn. Ik heb nu andere dingen aan mijn hoofd. Mijn tweede boek komt eraan. Ik wil een stichting beginnen en een maandelijks blad maken. En dagen organiseren voor meiden zoals ik, die in de gevangenis zitten of in een instelling. Dat ze leuke dingen doen en zien dat er iets anders is dan alleen die jongen.’

Geschreven op: zaterdag 21 maart 2009

Seksuele voorlichting op scholen aanpassen?

In onderwijs on 15 mei 2011 at 3:25 PM

Seksuele voorlichting stelt op de meeste basisscholen nog altijd weinig voor. Het is ook nog eens erg afhankelijk van de leerkracht. Nog te vaak leest een leerkracht wat voor uit een lesbrief, deelt wat boekjes uit en doet een enkel opdrachtje uit een leskist en daar moeten de leerlingen het dan maar mee doen. Al met al zet het landelijk gezien weinig zoden aan de dijk. Ook omdat de scholen er te laat mee beginnen: met een beetje mazzel in groep 7, maar meestal in groep 8.

                                                                                 Tienermoeder Jillanka

In Groot-Brittannië heeft men ook ontdekt dat het niet goed gaat. Nu heeft het land al sinds jaar en dag het grootste aantal tienerzwangerschappen in Europa en die cijfers stijgen nog steeds. Het is dus duidelijk dat het eerdere beleid van de overheid om dit te bestrijden, gefaald heeft. Dit bevatte onder meer verplichte seksuele voorlichting in de kleuterschool en de distributie van gratis anticonceptie. Het nieuwste advies van de Britse overheid is: ouders mogen jonge tieners niet zeggen geen seks te hebben. Hiermee wil Groot-Brittannië het hoge aantal tienerzwangerschappen en dus ook het hoge aantal tienermoeders doen dalen.

Ouders mogen hun jonge tieners niet adviseren geen seks te hebben, dit zorgt er namelijk voor dat pubers niet langer open zullen communiceren.‘, aldus de Britse overheid. ‘Ze moeten daarentegen hun kinderen wel aanmoedigen condooms en andere anticonceptie te gebruiken, jongeren moeten massaal naar de huisdokter voor voorbehoedsmiddelen.‘ Onderzoekster Patricia Morgan: ‘Verschillende onderzoeken uit Amerika tonen aan dat als ouders seks op jonge leeftijd verbieden, tieners meer kans hebben dit net wel te doen. Als ze hen enkel adviseren en seks niet afkeuren, zullen jongeren open over de kwestie praten.

In Groot-Brittannië worden 27 van de 1.000 vrouwen van 15 tot 19 jaar moeder, bijna vijf maal zoveel als in Nederland. In 2004 bedroeg het aantal tienergeboorten in Nederland 6 per 1.000 meisjes van 15 tot en met 19 jaar. Het aantal tienerzwangerschappen is overigens hoger dan het aantal tienergeboorten. Dit komt doordat een deel van de tienerzwangerschappen via abortus wordt afgebroken. In Nederland eindigt ruim de helft van de tienerzwangerschappen in een abortus. (cijfers: RIVM).

Of dergelijke adviezen helpen om het aantal tienerzwangerschappen tegen te gaan is maar de vraag. Een enquête in het Engelse tienermagazine ‘Sugar’ toont aan zes procent van alle kinderen onder de 12 jaar, al sekuele ervaringen heeft. Het tienermagazine Sugar ondervroeg 1.770 Britse meisjes tussen 12 en 18 jaar. Tweederde van alle ondervraagden verloor hun maagdelijkheid voor de leeftijd van 16 jaar en 40 procent stelt, voor de leeftijd van 12 jaar, de eerste tongzoen gegeven te hebben. Verder gaf 15 procent van de ondervraagde meisjes toe seks te hebben, 7 procent onder hen deed het al met meer dan 10 jongens en 18 procent deelde zelfs het bed met een jongen die eigenlijk niet hun vriendje was.

                                                                                 Tienermoeder Maria

En nu komt de Britse naturismevereniging met iets nieuws. Deze vereniging wijt het hoge aantal tienerzwangerschappen in Groot-Brittannië namelijk aan een ‘preutse attitude tegenover het menselijk lichaam’. ‘Zulke houdingen dragen bij tot een hele reeks problemen, zoals tienerzwangerschappen,‘ zegt vertegenwoordiger Andrew Welch in een brief aan de Schotse overheid. Naturisme zou ook een link hebben met eetstoornissen, seksuele gezondheid, pesten en de rechten van het kind. ‘Degenen die preutsheid propageren zouden eens voor een groep zwangere tienermeisjes moeten staan, en uitleggen waarom de meerderheid van hen niét zwanger zou zijn als ze in Nederland of Denemarken zouden wonen.

Het aantal Britse meisjes jonger dan 20 jaar dat een abortus onderging steeg de laatste 15 jaar met 68 procent. Verder blijkt uit recent onderzoek dat velen ook niet leren uit hun fouten, het aantal dat meerdere keren een zwangerschap onderbrak steeg met maar liefst 42 procent. Trieste cijfers die gelukkig niet in de buurt komen van de relatief lage cijfers in ons eigen land. In 2007 zijn er in Nederland 33.148 abortussen (inclusief de overtijdbehandelingen) uitgevoerd. 14,4% Van alle abortussen betrof een tienerzwangerschap. De dalende trend van abortussen onder tieners zet overigens door en er raken ook minder tieners zwanger. Allochtone tieners blijven wel een aandachtsgroep. Zij maken als ze zwanger zijn vaker de keus voor abortus dan autochtone tieners. (cijfers: ministerie van VWS).

Het lijkt dus niet verkeerd te gaan in Nederland, ondanks de matige seksuele voorlichting op basisscholen. Of misschien moet de conclusie zijn: dankzij die matige voorlichting. Maar juist onder een zeer kwetsbare doelgroep is de tendens nog negatief: de allochtone meisjes. Misschien moet er aan deze groep meiden speciale aandacht worden besteed. En moeten er folders komen in verschillende talen voor de ouders (specifiek: de moeders!). Goede voorlichting lijkt een verschil te maken en juist in die culturen is dat erg belangrijk.

Lees ook:
Tienerzwangerschappen (2)
Puur. Trotse Tienermoeders (foto’s hiervan afkomstig)

Geschreven op: vrijdag 20 maart 2009

Handhaving leerplicht deugt niet

In onderwijs on 15 mei 2011 at 1:31 PM

Er wordt nog steeds veel gespijbeld in ons land. In het basisonderwijs is dit meestal de schuld van de ouders, maar zodra kinderen naar het voortgezet onderwijs gaan, maken zij zelf stiekem de keuze om niet naar de lessen te gaan. Tot zover niets nieuws onder de zon: wie heeft tenslotte niet af en toe gespijbeld?


Natuurlijk is ontduiking van de leerplichtwet een strafbaar feit en horen daar straffen bij. Maar om te komen tot een straf, is er een veroordeling van de kantonrechter nodig. En die spreekt zich pas uit als een officier van justitie daar om vraagt. En een officier kan daar pas om vragen indien de leerplichtambtenaar een procesverbaal opmaakt. En zo’n ambtenaar kan dat pas doen, als de betreffende school het verzuim doorgeeft. En daar stuiten we op een probleem, want lang niet alle scholen doen dat. Of ze doen het te laat of geven slechts een beperkt deel van het verzuim door.

Vandaag werd bijvoorbeeld bekend gemaakt dat de ongeveer de helft van de MBO-scholen geen goed overzicht van het aantal leerlingen dat spijbelt heeft en driekwart (!) doet niet of te laat een melding als een leerling ongeoorloofd afwezig is. Maar in de andere onderwijssectoren zal de score niet veel beter zijn, verwacht ik. Ook menig basisschool geeft verzuim niet of te laat door. Zeker rond de vakanties wordt er volop gespijbeld, omdat ouders langer vakantie willen, buiten de vakantie-uittocht willen rijden of goedkopere tickets willen boeken. En van al dat verzuim komt slechts een fractie bij de leerplichtambtenaren terecht. En dus komt ook slechts een klein deel bij de kantonrechter terecht. Binnen het basisonderwijs zijn overigens twee grote groepen notoire spijbelaars aan te wijzen is mijn ervaring: allochtonen en hogeropgeleide autochtonen.

Maar zelfs als een zaak voorkomt bij de kantonrechter, is het leed nog niet voorbij. Want er worden relatief weinig geldboetes opgelegd aan de ouders en ook de straffen voor de jeugd zijn vaak lachwekkend. Een recent praktijkvoorbeeld: een leerling van een ROC met 550 uur (!) verzuim, kreeg uiteindelijk 40 uur voorwaardelijke taakstraf. Wat waarschijnlijk meespeelde bij deze uitspraak was het feit dat er zo’n anderhalf jaar zat tussen het verzuim en de zitting. En dergelijke vertragingen en onnuttige straffen zijn heel normaal.

Als we serieus de leerplichtwet willen handhaven in ons land, dan zal er iets moeten worden gedaan aan de manier waarop het systeem werkt. Want scholen werken (zwaar) onvoldoende mee, officieren van justitie vragen irrelevantie straffen en kantonrechters leggen irrelevante straffen op. Los nog van de tijd die tussen strafbaar feit en voorkoming zit. Er is werk aan de winkel voor staatssecretaris Van Bijsterveldt lijkt mij!

Geschreven op: donderdag 19 maart 2009

Forum Onderwijspraktijk: een doodgeboren kindje?

In onderwijs on 15 mei 2011 at 1:26 PM

Op 11, 12 en 13 maart 2009 was het oprichtingscongres van het Internationaal Forum Onderwijspraktijk (IFO). Volgens de aankondiging zou er een keur aan internationaal befaamde sprekers komen, die allen op hun expertise wereldwijd hoog staan aangeschreven. De namen van deze zogeheten befaamde sprekers? Michael Barber, Michael Fullan, David Hopkins, Spencer Kagan en Debra Pickering.


U kent ze ook niet? Dat is niet zo vreemd, aangezien het mensen betreft die redelijk in de marge van het internationaal onderwijs opereren. De enige die wat vaker voor het voetlicht treedt is de Canadees Michael Fullan. Hij heeft onder meer de regering van Tony Blair geadviseerd over onderwijs. Maar ook dat is behoorlijk geruisloos aan de meeste mensen voorbij gegaan. Volgens Fullan is de zwakte van het Nederlandse onderwijssysteem dat er te weinig uitwisseling van kennis is. Een waarlijk briljante analyse, die niemand in Nederland ooit heeft gemaakt of zou kunnen maken. Het is maar goed dat Nederland Sharon Dijksma als staatssecretaris van onderwijs heeft aangesteld, anders zouden dit soort inzichten nooit boven tafel komen.

Een andere geniaal advies van Michael Fullan is: concentreer je op taal- en rekenonderwijs. Ook hier betreft het volkomen nieuw inzicht. Want wees nu eerlijk: niemand is ooit op een dergelijke gedachte gekomen. Zulke gedachten liggen natuurlijk niet echt voor de hand in een tijd waarin scholen zo’n grote hoeveelheid taken hebben gekregen, dat de aandacht voor de kerntaken verslapte. En de oorzaak van de slechte uitwisseling van kennis in het onderwijs? Fullan heeft er een cultureel-historische verklaringen voor: scholen zijn in Nederland vaak ontstaan uit lokale en verzuilde initiatieven. Wie had dat ooit gedacht?

Nee, dankzij Fullan en dankzij het Internationaal Forum Onderwijspraktijk gaan we een glorietijd in het onderwijs tegemoet. Met veel uitwisseling, taal en rekenen. En alle goede ideeën en initiatieven worden in sneltreinvaart gedeeld met alle collega’s in Nederland. Het IFO wil, onder meer via internet, een soort beweging worden voor het basis- en voortgezet onderwijs. Het zal ongetwijfeld een verwaarloosbaar detail zijn dat de website volstrekt achterhaalde informatie geeft en dat er niet verslag wordt gedaan van het oprichtingscongres van vorige week. Het delen van dergelijke kennis zou ook teveel gevraagd zijn.

Geschreven op: dinsdag 17 maart 2009

%d bloggers liken dit: