Onderwijszaken

Archive for the ‘educatie’ Category

Invallen in het (V)SO is een prachtige kans!

In basisschool, educatie, onderwijs on 1 februari 2013 at 9:57 PM

Vaak hoor je dat het moeilijk is om invallers te krijgen voor (V)SO-scholen. Dit terwijl in de meeste gebieden genoeg invallers in het basisonderwijs en reguliere voortgezet onderwijs zijn te vinden. En als je rondkijkt en -vraagt op veel scholen voor speciaal onderwijs, dan lijkt dat aardig te kloppen. De werkzaamheden van iedere zieke collega moet intern worden opgevangen, want een lijstje met invallers is er meestal niet. En zo’n lijstje wordt ook vaak niet opgesteld, omdat menig directeur denkt dat hij toch niemand kan krijgen om in te vallen.

En toch klopt dat niet. Er studeren jaarlijks teveel toekomstig leerkrachten af en die willen allemaal werkervaring opdoen en het liefst een baan. En binnen welke type onderwijs kan je nu mooi ervaring opdoen? Juist: binnen het speciaal onderwijs! Afhankelijk van ieders wensen en belangstelling zijn allerlei keuzes te maken natuurlijk, maar het cluster 4 onderwijs is wel erg leerzaam voor een (beginnend) leerkracht. De kennis en ervaring die iemand daar leert, is levenslang bruikbaar. Het zou dan ook geen moeite moeten zijn om invallers te vinden voor het (V)SO.

Afbeelding

Advertenties

Wie controleert de schoolbesturen?

In educatie, onderwijs on 20 januari 2013 at 9:52 PM

Formeel is het Ministerie van OCW verantwoordelijk voor de kwaliteit van het onderwijs. Dit betekent dat het ook verantwoordelijk is voor de controle op alle scholen en onderwijsinstellingen. Dit betekent dus ook controle op de schoolbesturen.

Afbeelding

Vrijwel alle schoolbesturen bestaan grotendeels uit welwillende amateurs, aangevuld met baantjesjagers. En een afschrikwekkend percentage van deze bestuurders weet nauwelijks tot niets van onderwijs. Zeker niet op het niveau dat gewenst is. Hierdoor ontbreekt een belangrijk controlemechanisme binnen de scholen. De gelden vanuit de staatskas worden op een onjuiste wijze begroot en besteed en schooldirecties kunnen tot op grote hoogte hun eigen gang gaan.

Te vaak is er sprake van een relatief grote overhead door grote staf- en bestuursbureau’s, vele managers en door de inhuur van externe ‘deskundigen’. Deze overheadkosten gaan direct ten koste van goed onderwijs aan leerlingen. En een degelijke controle hierop vindt in praktijk amper plaats. Natuurlijk sturen besturen begrotingen en jaarrekeningen naar het Ministerie en natuurlijk kijkt de Onderwijsinspectie naar de kwaliteit van onderwijs. Maar deze controles zorgen onvoldoende dat er de juiste keuzes worden gemaakt door de juiste mensen. En het lijkt er niet op dat hier verandering in komt.

‘Eén gezin, één plan’ blijkt nog steeds een loze kreet.

In educatie, jeugdzorg, onderwijs on 19 januari 2013 at 9:29 PM

Halverwege 2007 introduceerde voormalig minister André Rouvoet de kreet ‘Eén gezin, één plan’ in hulpverleningsland. Niet lang hierna dook een nieuwe functie binnen de Bureaus Jeugdzorg op, te weten ‘gezinsmanager’. Deze gezinsmanager was bedoeld het aanspreekpunt te worden voor alle hulpverleners in een gezin om vervolgens alle hulpverleningstrajecten te gaan coördineren. Tegelijkertijd moest de werkdruk voor de gezinsvoogden (c.q. gezinsmanagers) afnemen. Hoe Rouvoet dat wilde realiseren zal wel altijd een raadsel blijven.

Afbeelding

Ook introduceerde voormalig minister Rouvoet de Centra voor Jeugd en Gezin (CJG). Iedere gemeente moet minimaal één van een dergelijk centrum binnen de grenzen hebben. Opgericht zijn ze allemaal wel, maar dat er eenduidig wordt gehandeld kan niet worden gezegd. Ook hebben de meeste CJG’s in praktijk niet bijgedragen aan een verlaging van de drempel voor ouders die een opvoedvraag hebben.

Een Bureau Jeugdzorg (BJZ) die de functie van ‘gezinsmanager’ breed aan het invoeren is, is Bureau Jeugdzorg Agglomeratie Amsterdam (BJAA). Vreemd genoeg is deze functie ingevoerd zowel voor de vrijwillige hulpverlening binnen BJAA (was casemanager) als voor de hulpverlening in het gedwongen kader (was jeugdbeschermer/gezinsvoogd). Een discutabele beslissing die zorgt voor de nodige verwarring bij de ketenpartners van BJAA.

Inmiddels is het plan om te komen tot ‘Eén gezin, één plan’ bijna zes jaar oud, maar in de praktijk is er weinig tot niets verandert op het punt van hulpverlening in een gezin. Tijdens overleggen over een jongere zitten nog steeds tot soms wel acht hulpverleners van verschillende instanties aan tafel. Er wordt nog steeds structureel langs elkaar heen gewerkt. Dit ondanks de goede inzet van verschillende gezinsmanagers.

Wanneer wordt het oorspronkelijke programma van voormalig minister Rouvoet door de politiek geëvalueerd is een vraag die zich automatisch opdringt. Ook is het misschien zinnig om BJAA-directeur Sigrid van de Poel eens aan het woord te laten over de stappen die BJAA zet op dit punt.

Kiest een school altijd het beste voor een leerling?

In basisschool, educatie, onderwijs on 14 januari 2013 at 11:05 PM

In het onderwijs zou het moeten draaien om de leerling, scholier of student. En dan vooral om wat het beste is voor hen. De ontwikkeling in alle facetten behoort centraal te staan en alle energie, aandacht en middelen zouden gericht moeten worden ingezet om deze ontwikkeling tot een succes te maken.

Afbeelding

Helaas is op veel scholen en onderwijsinstellingen hier onvoldoende sprake van. Uiteraard is er geld nodig om onderwijs te kunnen verzorgen, maar op het moment dat geld boven de belangen van leerlingen gaat, is er iets grondig mis. Een school moet zich voortdurend afvragen of een leerling op de juiste plek zit en op de juiste manier onderwijs krijgt geboden. Daarentegen mag een school niet een leerling niet op school houden alleen vanwege de leerlingtelling. En triest genoeg gebeurt dat nog te vaak op te veel scholen.

Scholen krijgen enorme sommen belastinggeld om goed onderwijs te verzorgen. En vreemd genoeg is de controle op de besteding van deze gelden matig. Uiteraard moeten schoolbesturen een begroting en jaarrekening naar het onderwijsministerie sturen en ook komt af en toe de inspectie kijken naar de onderwijsinhoud. Maar dan heb je het grofweg gezegd wel gehad. En dat is natuurlijk wel erg vreemd in een land waar zelfs regels bestaan hoe regels opgesteld moeten worden. Scholen zouden gedwongen moeten worden om jaarlijks in het openbaar verantwoording af te leggen over de gemaakte keuzes, de geboekte onderwijsresultaten en de ontwikkeling die leerlingen hebben doorgemaakt.

Biedt Nederland goed onderwijs?

In educatie, onderwijs on 13 januari 2013 at 7:11 PM

De vraag of Nederland goed onderwijs biedt is vrijwel onmogelijk objectief te beantwoorden. Alles is te onderzoeken en wordt onderzocht, maar iedere analyse van gegevens lijkt een andere conclusie te geven. Waarschijnlijk is het voor iedereen mogelijk een ander antwoord te ondersteunen met dezelfde gegevens. Papier is geduldig tenslotte en analyses zijn mensenwerk.

Afbeelding

Enigszins hanteerbaar lijken internationale onderzoeken te zijn. En jaar in jaar uit komt het Nederlandse onderwijs goed te voorschijn uit deze onderzoeken. Maar ook de verschillende internationale onderzoeken bieden geen eenduidig beeld. Er zijn onderzoeken die een stabiel beeld laten zien, maar ook die een teruggang in kwaliteit tonen. En wat is nu de echte waarheid? Ook hier lijkt te gelden: kies maar een waarheid die je goed uitkomt.

Is er dan helemaal geen antwoord te geven op de vraag of Nederland goed onderwijs biedt? Als er sterk gegeneraliseerd wordt, dan is er wel een antwoord te geven. Namelijk: ja, Nederland biedt goed onderwijs, maar er zijn erg veel bedreigingen. En die bedreigingen zorgen ervoor dat er nog altijd teveel scholen zijn die kwalitatief ondermaats onderwijs bieden. En dat er nog steeds teveel scholen zijn die beter onderwijs zouden kunnen leveren.

En met ‘scholen’ worden alle subsectoren in het onderwijs omvat: van basisonderwijs tot en met het hoger onderwijs. Opvallend genoeg lijkt het basisonderwijs er nog het beste uit te springen en zijn de problemen bij het voortgezet onderwijs, maar vooral bij het MBO en HO, te vinden. Het is ook niet voor niets dat de laatste jaren daar schandaal na schandaal speelt en dat daar de grote (afgedwongen) reorganisaties spelen. Daarover in een volgend blog meer!

De kip en het ei.

In educatie, onderwijs on 12 januari 2013 at 9:13 PM

De onmogelijke vraag over de kip en het ei kan ook worden losgelaten op allerlei andere aspecten in het leven. Zo ook op het onderwijs versus de maatschappij. Want wie kan definitief en afdoende antwoord geven op de vraag welke sector primair verantwoordelijk is voor onze welvaart en voor economische (negatieve) groei?

Afbeelding

Veel mensen zullen geneigd zijn om sectoren als ‘industrie’ en ‘dienstverlening’ te noemen. Anderen zullen overtuigd zeggen dat die primaire sector juist het onderwijs is. En het zal geen verrassing zijn dat deze laatste overtuiging op sympathie kan rekenen. Want veel verwerving van kennis en vaardigheden start namelijk op onderwijsinstellingen. En de kinderen en jongeren die de kennis en vaardigheden verwerven gebruiken die vervolgens om (veelal buiten het onderwijs) geld te verdienen voor henzelf en via de belastingen voor ‘de maatschappij’.

Als de onderwijsinstellingen steken laten vallen, dan zijn toekomstige werknemers en zelfstandigen onvoldoende voorbereid om op een juiste wijze te functioneren na hun onderwijsloopbaan. Dit kan weer leiden tot kosten voor de maatschappij, bijvoorbeeld in de vorm van uitkeringen en justitiële kosten. Goed onderwijs kan daarentegen leiden tot mensen die goed zijn voorbereid om zelf geld te verdienen, luxe goederen aan te schaffen en belastingen af te dragen.

Kort door de bocht is op bovenstaande manier te beredeneren dat goed onderwijs zorgt voor welvaart en een groeiende economie en dat slecht onderwijs zorgt voor het tegendeel. Uiteraard is dat te simpel, maar een feit is wel dat wij met z’n allen gebaat zijn bij goed onderwijs. En de belangrijke vervolgvraag is of wij dat wel bieden in Nederland.

God, الله en יהוה bestaan niet!

In educatie on 3 april 2011 at 7:52 PM

De laatste tijd slaan gelovigen en atheïsten elkaar om de oren met allerlei teksten en zelfs folders. Het begon min of meer met Londense bussen met de tekst ‘Waarschijnlijk bestaat God niet. Dus stop met je zorgen te maken en geniet van het leven.‘. In Madrid reden er al snel ook bussen met zo’n tekst. Maar ja, onder de Christenen zijn ook voldoende fundamentalisten en die kochten ook reclameruimte op bussen. Zij kozen voor teksten als ‘Er is beslist een God. Dus kom bij de Christelijke Partij en geniet van je leven.‘ en zelfs voor de bijbeltekst ‘Dwazen denken bij zichzelf: er is geen God.‘.


Dankzij deze laatste bijbeltekst uit Psalm 53.1 weet ik dus nu dat de Christelijke fundamentalisten mij een dwaas vinden. Want voor mij is het duidelijk: god -of hoe je een hogere macht ook wil noemen- bestaat niet. Het is zelfs zo dat indien een god wel had bestaan, het hoog tijd zou zijn voor een voorgeleiding van die god voor de rechters van het Internationaal Gerechtshof. De lijst met aanklachten zou bijkans eindeloos zijn, maar de meest prominente klacht is wat mij betreft ‘misdaden tegen de menselijkheid‘. Er is namelijk vrijwel geen gewapend conflict, oorlog of genocide geweest die niet in naam van één of andere god is uitgevoerd.

Nee, dan kies ik toch liever voor de werkelijkheid: de wereld waarop wij leven is bij toeval ontstaan en het leven erop is één groot toeval en het feit dat de moderne mens nu denkt dat ze de baas zijn op deze wereld is een bizar ongeluk. Darwin heeft daar, zoals bekend, ooit een leuke verhandeling over geschreven. Dit is een logisch geheel aan feiten en onderzoeken, die om een grotendeels correcte wijze met elkaar in verband zijn gebracht. Inmiddels weten wij meer dan Darwin destijds kon vermoeden, maar dat neemt de belangrijkheid van Darwins werk niet weg.


Is er dan geen hogere macht? Jawel hoor, die is er wat mij betreft zeker en wel in de vorm van de kracht van de natuur. Zeker in Nederland kennen wij die kracht maar al te goed. Denk maar aan de eeuwige strijd tegen de zee. En die natuurkrachten zijn aantoonbaar onderhevig aan vaste en bewezen natuurwetten. En dergelijke bewijzen voor een god heeft nog nooit iemand kunnen tonen. Ik geef toe: figuren als de paus doen hun best, maar keer op keer komen ze maximaal met wat kretelogie zonder enige vorm van bewijs. Wat wel knap is, is dat ze hiermee miljoenen mensen zo gek krijgen om kunstjes te doen en daar nog grof voor te betalen ook. In mijn ogen gaat het hier om veruit de grootste fraudezaak in de menselijke geschiedenis.

Het is volkomen terecht dat de evolutietheorie tot de verplichte lesstof behoort. Helaas wordt het toegestaan dat religieuze scholen zich daar makkelijk en met onwaarheden vanaf kunnen maken. Wat mij betreft worden ook die scholen gedwongen feitelijkheden te vertellen aan de leerlingen. En dat betekent dat ze wel mogen vertellen dat er mensen zijn die in verhaaltjes geloven en dat er de evolutietheorie is, die het leven op aarde verklaart.

Lees ook:
Onderwijs over intelligent design ongrondwettelijk
Geloof en onderwijs
Nee Ahmed Marcouch, niet meer religie binnen het onderwijs!
Lessen Islam op openbare school

Geschreven op: zaterdag 28 februari 2009

%d bloggers liken dit: